Bibberen bij 15e Twenterand Kanaalrace

De weerberichten voorspelden niet veel goeds afgelopen zaterdag: koud, harde wind en regen. Dan moet het kanaalwater toch ook wel koud zijn. Maar dat viel mee. In het water was het zelfs iets warmer dan er boven. Een watertemperatuur van 18 á 19 graden is ideaal voor een geoefende open water zwemmer. Maar sommige recreatieve zwemmers denken daar toch iets anders over. En dan zijn er gelukkig voldoende hulptroepen van de EHBO-Vriezenveen en de reddingbrigades uit Apeldoorn, Deventer en Wierden die zich met isolatiedekens ontfermen over deze bibberende zwemmers.

De sportieve prestaties leden niet onder het golvende water. Vinzwemster Nicole Voet brak als eerste een baanrecord. In ruim 56 minuten snelde zij van de zwaaikom in Vriezenveen naar de puntbrug in Vroomshoop. Even later verbrak Robin den Boer van PSV-Eindhoven het baanrecord op de 10km. Hij tikte aan in een supertijd van 2 uur, 1 min en 30 sec, ruim 8 minuten sneller dan zijn concurrenten Daan Glorie van het Y, en clubgenoot Ian van der Hulst. Maar er waren ook winnaars uit onze eigen gemeente. Harm Jan Otter uit Vroomshoop won bij de masters de 1000m schoolslag, Jarnieck Schildwacht (VZPC) tikte als eerste aan bij de 250m vrije slag, Nadja Sanderman (VZPC) won bij de 500m vrije slag meisjes, en Jan Willem Goos (VZPC) werd heel verdienstelijk 2e op de 1500 m vrije slag. Maar het gaat de organisatoren niet alleen om de winnaars. Zij willen alle 300 wedstrijd-zwemmers uit heel Nederland, de prestatietocht-zwemmers, en natuurlijk ook de 200 studenten van het ROC een plezierige zwemmiddag voorschotelen. En dat is zeker weer gelukt. Niets kan beter de sfeer van de 15e Twenterand Kanaalrace weergeven dan een verslag van zomaar een deelneemster uit Breda, Laurin Heemskerk:

Het Open Water Seizoen is weer begonnen en wel met de mogelijkheid op zaterdag voor 2 wedstrijden: één in Strijen en één in Vriezenveen. We kiezen voor Vriezenveen vanwege de gezelligheid en het jubileum. Het blijft altijd spannend hoe het weer uit zal pakken op zo’n eerste dag. De weersberichten waren niet gunstig. Heel jammer, want ik had nog goede herinneringen aan de zomerse dag van vorig jaar. Toen werd werkelijk de zomer ingeluid! Maar nu? Vanaf woensdag begon het weer al kouder en slechter te worden. En voor zaterdag werd ronduit regen voorspeld. Dat willen we niet!!! Al rijdend van Breda naar Vriezenveen stelden we onze verwachtingen van hoogzomers maar bij naar: “Als het maar droog is”! Onderweg was het heel druk, want overal was wel wat te doen. We hadden geluk en kozen voor een rustige omweg (dat blijkt altijd pas later, als je die weg al gekozen hebt). Om 10 uur vertrokken we en waren iets na twaalven op plaats van bestemming. Hadden we net daarvoor nog volop regen gehad, in Vriezenveen scheen een waterig zonnetje, maar een wind… je woei compleet weg!

Maar we hadden geluk: een grote witte tent werd opgezet. Door welke club? Op dat moment geen idee, maar er installeerden zich een aantal mensen onder met stoeltjes en de nodige zwemspullen. We konden er net niet bij onder het tentdak, maar dicht tegen dit tentgebeuren aan zaten we wel uit de wind. Achteraf bleek het een tent van de organisatie te zijn en had de club die er onder zat eigenlijk geen rechten, maar ze zaten wel lekker uit de wind en droog. Nou ja, wij: Annie, Meke, Mar, later Frans er nog bij en ik hadden ook geen klagen. Als af en toe de zon zich vertoonde, was het zelfs warm! En regen is er maar weinig gevallen. Maar laten we ophouden over het weer, we komen om te zwemmen. Om 10 voor 2 moesten we voor de 1000 m vrije slag het water in. Blauwbekkend met onze trainingsjacks of van die warme blauwe jassen stonden we te wachten. En ja hoor, daar mochten we het water in, heerlijk! De temperatuur was 18,5 ° tot 19 °C. En misschien was het water nog wel warmer. We starten tegelijk met de heren mooi achter de lijn opgesteld. Dat vind ik toch niet zo’n goed idee, wel achter de lijn natuurlijk, maar dat gelijk met de heren! Laten ze in dit geval maar voor gaan. Dat wilden ze ook wel, maar ik hoorde later van een paar dames, dat ze de heren voor hadden laten gaan en vervolgens zwommen ze zo langzaam, dat de dames hen toch weer passeerden. Ja, zo gaat dat: de eersten zullen de laatste zijn. Voor mij maakte het niets uit, ik zwem toch niet zo snel. Ik wilde wel mijn baanrecord van vorig jaar bij de schoolslag verbreken, dat leek me wel leuk. Bij de vrije slag een nieuw baanrecord vastleggen zou voor mij onmogelijk zijn. Dat is een droom, die nooit bewaarheid wordt. Belangrijker was of ik die 1000 m. vrije slag zo veel mogelijk in borstcrawl zou kunnen zwemmen. Door een verbouwing binnenshuis had ik me behoorlijk vertild en weken last gehad van mijn rechterschouder. Het leek bijna over te zijn toen ik struikelde over de lijn van onze nieuwe Welsh Terrier pup tijdens het kamperen. Ik kwam bovenop mijn linkerschouder terecht. Het resultaat laat zich raden. Ik had daarom nog niet veel aan borstcrawl gedaan, omdat iedere keer die schouder opspeelde.

Met mijn mooie nieuwe brilletje op en een afsluitdopje in mijn oor zwom ik wat ik kon. In het begin zag ik nog de benen van anderen heen en weer gaan. Ik bleef aardig bij, tot de aanslag op mijn bril me belette te zien, waar ik heen zwom. Even brilletje af, onder water dompelen en weer opzetten, dat kost tijd. Het hielp: 5 seconden of zo, daarna zwom ik weer in de mist. Waar was die blauwe bal, waar was de boot om te keren? Ik zag een turkooizen bal, maar geen blauwe. Waar was de rest gebleven? Waren die al zo’n eind vooruit? O, balen. Ik had toch een redelijke tijd voor mezelf neer willen zetten. Dus maar weer mijn hoofd onder water en maar crawlen. Daar ging een fluitje. Hoofd omhoog, mijn brilletje weer af en ik zag iemand uit de boot wijzen, dat ik al aan het keerpunt was. He, wat een geluk, snel terug dan maar. Eindelijk zag ik ook wat meer, dus kon ik ook net voorkomen dat ik aan de verkeerde kant van de groene bal zou gaan zwemmen. Die rode heb ik niet gezien op de terugweg, dus ik neem maar aan dat ik daar aan de goede kant voorbij ben gegaan. Ik werd tenminste niet gediskwalificeerd. En…ik had 33 seconden harder gezwommen dan vorig jaar (dat zag ik natuurlijk pas later).

Ik had nog niet verteld, dat we van de organisatie een lunchpakketje en een prachtig oranje shirt hadden gekregen, helemaal in stijl van voetballend Nederland. Er stond ook een tv opgesteld, waar de liefhebbers konden kijken. Op de foto’s kunnen jullie zien, dat er veel liefhebbers waren (of ontvluchten ze gewoon de kou buiten?). Nu zag ik ook dat er T-shirts waren in turkoois. Die bleken voor de organisatie te zijn. Maar turkoois vind ik wel heel erg mooi, het is meer mijn kleurtje dan oranje. Even babbelen met iemand, die achteraf bleek bij de organisatie te horen over die mooie kleur turqoise. Ach, zei hij dan neem je er toch gewoon eentje. Hij pakte er eentje voor mij. Hé, riep degene die achter de kraam stond, wat doe jij nou? O, die is voor mijn vriendin, zei hij, terwijl hij mij het shirt overhandigde. O, zegt dat dan gelijk, reageerde de kraambeheerster. Dus ik trots weg met mijn gekregen extra shirt. Misschien moet ik hier wel helemaal niet over schrijven. Straks gaat iedereen een extra shirt aanvragen. Meke die er bij was, was wel een beetje jaloers: waarom voor mij ook niet gevraagd. Maar ja, ik was zo overdonderd. Wie verwacht nou, dat je zo maar een T-shirt extra krijgt?

Om kwart voor 4 was het al weer tijd voor de 1000 m. schoolslag. Ander brilletje opgezet, zo’n lekkere goedkope van de Aldi of het Kruidvat, ik weet niet meer waar ik het ding gekocht heb. Dit werkte prima, zag de hele wereld, of liever gezegd het hele kanaal, waar ik moest zwemmen. En zwemmen deed ik. Zag uit mijn ooghoeken rechts mij iemand inhalen: man of vrouw? Even onduidelijk, maar toen aan de badmuts: een man. Ai,ai, die wou ik wel voorblijven. En ja ik lag dichter bij het keerpunt, dus hij moest me voor laten gaan. Maar toen stoomde hij voorbij en het lukte me niet om hem bij te houden. Ik dacht wel: volgens mij zwem ik harder dan vorig jaar, dus mijn baanrecord is vast verbeterd. En dat was ook zo.
Maar wat een mensen moesten nog na ons zwemmen. Een heel stel jongelui van het ROC, die langs de kant bibberden van de kou en in het water ook. Dus daar moesten er een stel van uit gehaald worden. Er zijn heel wat aluminium dekens verbruikt! Ook duurde het door een foutje in het uitdelen van de vervangcaps bij de schoolslag een tijd voor de jury de uiteindelijke tijden door kon geven. Bij de prijsuitreikingen kregen alle eerste winnaars behalve hun beker ook een prachtige bos bloemen. De baanrecords verbeteraars (hoera, ik was er bij) kregen ook nog een waardebon. Terugkomend bij onze spullen bleek Meke ook nog een turkoois T-shirt gekregen te hebben. Ik vond dat zo’n man dan toch wel een bloemetje verdiende voor zijn vrouw. Daar staat ze, zei hij, achter de grote soeppan. Ja, dat was ook zo heerlijk, zo’n warme beker soep, als je uit het water kwam. Ik naar haar toe met de bloemen, waarbij ik zei: Hier een bos bloemen van je man. Ze snapte er niets van, maar ik heb het uitgelegd en jullie snappen het vanzelf wel bij het lezen van dit verhaal.
We gingen dus niet vroeg weg, maar we waren weer uiterst tevreden, ondanks wat kleine foutjes, over de organisatie. Het was een echt jubileum met een officiële opening door de burgemeester en de bijbehorende cadeau’s voor de deelnemers, want de sponsors hadden goed hun best gedaan. Een friettent, waar je goedkoop friet e.d. kon kopen, een ijstent (ja, er werd ijs verkocht!), drankjes te koop, een ontzettend groot luchtkussen voor de kinderen. Kortom wij vertrokken met bekers en bloemen tevreden huiswaarts!

 

Deelname Kanaalrace studenten Sport & Bewegen Roc van Twente succes!

Afgelopen zaterdag 19 juni jl. namen studenten van de opleiding Sport & Bewegen van het ROC van Twente weer deel aan de kanaalrace te Vriezenveen. Het zwemmen van de 1 km in het kanaal is een officieel onderdeel van het vak zwemmen in het eerste jaar. De dames moeten de 1000 meter binnen 30 minuten afleggen en de heren binnen 28 minuten. Ook dit jaar gingen er weer ruimschoots 200 studenten te water om de test te volbrengen. De laatste maanden heeft iedere student zelf een planning gemaakt met daarin een trainingsschema dat is afgestemd om de toets zo goed mogelijk af te leggen. De watertemperatuur was 18 graden en daarmee niet echt te koud. Met name de wind die waaide was soms wat verraderlijk. Nadat de studenten klaar waren, stond er warme soep klaar en konden ze gebruik maken van een (niet onnodige) warme douche.

Omdat het Nederlands elftal zaterdag ook moest spelen tegen Japan, waren de studenten eerder welkom. Zo konden ze gezamenlijk voor de kanaalrace kijken neer het voetbal en alvast in de stemming te komen.

De opleiding Sport & Bewegen werkt inmiddels al weer vijf jaar samen met de organisatie achter de Twenterand Kanaalrace: de verenigingen VZ&PC, De Wieke en de Zandstuve. Henk Zomer namens organiserende verenigingen en Sander Nieland (Sport & Bewegen) zijn zeer content met de samenwerking die inmiddels stevig in de schoenen staat. De wedstrijd is extra leven in geblazen door elk jaar er 200 deelnemers aan toe te voegen. Voor de opleiding Sport & Bewegen snijdt het mes ook aan twee kanten. De studenten kunnen in een echte wedstrijd hun duurvermogen testen. Daarnaast worden tweedejaars studenten ingezet om de deelname van de kant van Sport & Bewegen te organiseren.
 

 

Naar boven